عموم مردم با آن سر و كارى ندارند و ( حتى ) جرأت رفتن به آن را نيز در خود نمىبينند ، گردآورى مىكنند ، زيرا آنها ( بازرگانان ، پيشه‌وران و صنعتگران ) مردم سالمى هستند كه بيمى از ضرر آنها نمىرود و صلح‌دوستانى كه خوف خيانت و نيرنگ آنها نيست . كارهاى آنها را پيگيرى كن و سامان ده چه آنها كه در حضور تو ( و مركز فرمانداريت ) زندگى مىكنند و چه آنها كه در گوشه و كنار كشورت هستند . و بدان ! با تمام آنچه گفتم در ميان آنها جمع كثيرى هستند به شدت تنگ نظر و بخيلِ زشت كار و احتكار كنندهء مواد مورد نياز مردم و اجحاف كننده در تعيين قيمت‌ها و اينها موجب زيان براى تودهء مردم و عيب و ننگ بر زمامدارانند . از احتكار ( به شدت ) جلوگيرى كن ، چرا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از آن منع فرمود و بايد معاملات با شرايط آسان صورت گيرد : با موازين عدل و نرخ‌هايى كه نه به فروشنده زيان رساند و نه به خريدار ، و هر گاه كسى بعد از نهى تو از احتكار ، دست به چنين كارى زند او را كيفر ده ؛ ولى ( هرگز ) در مجازات زياده‌روى نكن . شرح و تفسير تجارت و صنعت را اين‌گونه سامان ده امام عليه السلام در اين بخش از عهدنامهء خود به گروه ششم از گروه‌هاى اجتماعى پرداخته و در اين زمينه سفارش‌هاى مهمى به مالك اشتر دارد . نخست مىفرمايد : « سپس دربارهء تجار و صاحبان صنايع نخست به خودت توصيه كن ( كه مراقب حفظ و تقويت آنان باشى ) و نيز ديگران را به خير و نيكى